امیدواری ؟!

زندگی خوابگاهی هر چقدر هم که به مذاق بعضی ها خوش نیاید و فکر این که چطور عده ای در آن میتوانند روز و شب سپری کنند برایشان سخت باشد ، یک سری چیزهای دوست داشتنی دارد که به نظر من احتمالا هیچ جای دیگری نمیتوان آن را حس کرد. ساده ترین نمونه اش همین چای آویشنی بود که به طور کاملا اتفاقی از فردی که فقط سلام علیک مختصری با او دارم گرفتم و حالا نمیتوانم فکر کنم که چای دم کشیده بدون رایحه آویشن چگونه قابل نوشیدن است ؟